Dom Dziecka Eleonory Chrubieszczak

2012-03-28T18:10:32Z

Fnin:

{{Szablon:Wymaga uzupełnienia|Mikołajki}}
'''Dom Dziecka [[Eleonora Chrubieszczak|Eleonory Chrubieszczak]]''' - sierociniec na przedmieściach [[Warszawa|Warszawy]]. Panuje tutaj wiele Zasad. Dzieci nie znają swoich nazwisk ani drugich imion, a żeby się nie myliły, osoby o takich samych imionach mają swoje numery.

Podopiecznymi zajmuje się tylko [[Eleonora Chrubieszczak]] i [[Quasi]]. Kiedyś codziennie przychodziła kucharka, a raz w tygodniu s- przątaczka, ale zaczęły się problemy finansowe. [[Quasi]] gotuje, naprawia cieknący dach i tak dalej, a [[Eleonora Chrubieszczak|Eleonora]] zajmuje się zarządzaniem, księgowością i uczeniem dzieci. Trzy razy w tygodniu przyjeżdża też dwóch nauczycieli. Raz w tygodniu starsi uczniowie jadą z [[Eleonora Chrubieszczak|Eleonorą]] na zakupy, a raz w miesiącu wszyscy podopieczni idą na lody albo pizzę.

== Wygląd budynku ==
Podczas jazdy do sierocińca mija się ostatnie domy i wjeżdża do lasu. Wzdłuż drogi jest jednak cały czas chodniczek, co znaczy, że teren nie jest całkiem dziki. Za przystankiem autobusowym skręca się w wąską uliczkę prowadzącą pod górę. Czarny zarys na tle granatowego nieba mógłby uchodzić za połupaną czasem skałę, gdyby nie kilka żółtych prostokątów okien. Ponad wierzchołami niskich drzew z trzech stron widać miasto. Słychać nawet słaby szum samochodów. Po chwili dojeżdża się do małego placyku manewrowego przed starym samotnym piętrowym domem ze szpiczastymi dachami. Na kutym ogrodzeniu z prętów, obok stalowej furtki, zardzewiała tabliczka informuje, że znajduje się tu sierociniec imienia Pani Eleonory Chrubieszczak Pierwszej.

Terenu pilnuje uwiązany na łańcuchu pies – [[Gmor]]. Według [[Wiktor]]a jest to dzika krzyżówka owczarka niemieckiego.

Latarnia nad drzwiami oświetla wejście do domu. Pomalowany na kolor butelkowej zieleni hall jest wysoki na dwie kondygnacje i dosyć przestronny. Po prawej stronie znajdują się schody na piętro i galeryjka. Z sufitu zwiesza się kryształowy żyrandol, z pewnością pamiętający lepsze czasy. Nad schodami powieszono obrazy – oprawione w złote ramy portrety poprzedniczek [[Eleonora Chrubieszczak|Eleonory Chrubieszczak Szóstej]] i jej samej. W ścianie ukryta jest szafa.

Szeroki korytarz prowadzi z hallu do sali na tyłach domu - jadalni. Jest to spore pomieszczenie, dla odmiany pomalowane na niebiesko (w równoległej rzeczywistości - na zgniłozielono). Tu również nie ma ozdób, za wyjątkiem wielkiego stojącego zegara z wahadłem i tablicy z wypisanymi maczkiem Zasadami. Naprzeciw drzwi znajduje się duże okno bez zasłon. Wzdłuż pozostałych ścian ustawiono dwa długie stoły. Po lewej stronie siedzą chłopcy, a po prawej - dziewczyny. [[Eleonora Chrubieszczak|Pani Eleonora]] zajmuje fotel z podłokietnikami na szczycie stołu dziewcząt.
W korytarzu znajdują się także drzwi do kuchni, gdzie pracuje garbaty kucharz w białym fartuchu i białej czapce – [[Quasi]].

Po uśpieniu [[Eleonora Chrubieszczak|Eleonory]], kiedy zaczyna się impreza, ławy i stoły zostają zsunięte pod ściany. Zegar jest odwracany tarczą do ściany, ze skrytki w jego podstawie wyciąga się zestaw kolorowych lamp, a spod obruszanej deski podłogowej wyjęte zostaje pudełko z płytami. Po drugiej stronie planszy z Zasadami naklejony jest wieki plakat George’a Micheala.
Po uśpieniu [[Maria Eleonora Chrubieszczak|Marii]] poster otwiera się na dwie strony, ukazując Justina Timberlake’a. Spod kolejnej obluzowanej deski wyciąga się następny zestaw płyty. W skrytce w skrzynce zegara ukryto stroboskop.

Salon jest większy od jadalni i pełni również funkcję biblioteki - pod ścianami stoi kilka wysokich regałów z książkami i cztery stoły z lampkami do czytania. Zachowały się tu ciemne boazerie na ścianach i kilka zabytkowych foteli przy płonącym kominku. Resztę mebli stanowi zbieranina różnego rodzaju i różnej wielkości krzeseł. Jest to nawet przytulne miejsce.

Z boku hallu znajdują się dwuskrzydłowe drzwi, prowadzące do gabinetu [[Eleonora Chrubieszczak|Eleonory]]. Pomieszczenie jest niewielkie, ma może trzy na trzy metry, i duże zakratowane okno. Na środku stoi duże biurko z kilkoma starannie ułożonymi stosikami papieru, lampa, która czasy świetności miała już dawno za sobą, i miały piórnik zrobiony z pudełka po cygarach. Jedynym wyjątkiem w tej przaśności jest stojący w rogu biurka czarny laptop, też zresztą nie najnowszy. Poza tym w pokoju znajduje się jeszcze prosty regał i obłażąca z farby szafa pancerna z dokumentami. Na jednej ścianie wisi wyblakły dyplom dla najlepszego sierocińca z roku 1934.

Wchodząc schodami z hallu na piętro, dociera się do krótkiego korytarzyka. W jednej z równoległych rzeczywistości (w [[Felix, Net i Nika oraz Świat Zero|dziewiątej części]]) trzecie drzwi po lewej prowadziły do pokoju [[Nika|Niki]]. Pomieszczenie jest niewielkie, z oknem wychodzącym na drogę. Pod ścianami oklejonymi tapetą w paski stoją trzy łóżka oraz szafa, we wnętrzu której wisi pokryte plamami starości lustro. Pod oknem, dosunięty do parapetu, znajduje się stary stół, a obok - trzy krzesła. W korytarzyku znajduje się łazienka chłopców, a na końcu - dziewczynek. Są tutaj trzy prysznice, ukryte za półprzezroczystymi ceratowymi zasłonkami.

Na przeciwko jednego z pokojów znajduje się karcer - wąskie pomieszczenie, które kiedyś służyło zapewne jako schowek na szczotki lub nawet szafa wnękowa. Szerokość i wysokość ma taką samą jak framuga drzwi, a wysokość - nie większą niż półtora metra. Jest tu ciemno, ciasno i zimno. Ledwie odrobina światła sączy się przez otwory wentylacyjne, wycięte u dołu drzwi.

Schodząc z hallu po stromych schodach około cztery metry w dół dochodzi się do piwnicy. Śmierdzi tu stęchlizną, a pod nogami szeleszczą i chrzęszczą podejrzane drobiazgi. Szczęka stary obrotowy kontakt i piwnicę zalewa żółte światło słabej żarówki. Ściany nie są proste jak w nowoczesnych domach – pomieszczenie przypomina raczej wykutą w skale grotę, której ktoś nieudolnie usiłował nadać cywilizowany kształt. Regały zastawiono słoikami z konfiturami i konserwami. W ścianach są cztery ziejące czernią przejścia do dalszych pomieszczeń. Jedno z nich jest małą rupieciarnią, składającą się ze wszystkiego: począwszy od części rowerowych, poprzez kilkudziesięcioletnie radia, a skończywszy na połamanym manekinie krawieckim. Wejście tam wydaje się niemal niemożliwe. Po drugiej stronie sterty można zejść na ziemię. Dalej, między regałami jest klapka, za którą można było obserwować [[Bazyliszek|Bazyliszka]].

==Zasady==
W jednej z równoległych rzeczywistości w [[Felix, Net i Nika oraz Świat Zero|dziewiatej części]] dowiadujemy się, że Zasad jest sześćdziesiąt pięć, jednak w [[PN|części czwartej]] najwyższym wymienionym numerem był osiemdziesiąty trzeci.
*'''Zasada numer (?):''' W zabawie mogą brać udział podopieczni powyżej szóstego roku życia.
*'''Zasada numer jeden:''' Nie zadawać dziwnych pytań.
*'''Zasada numer dwa:''' Chłopcy nie dotykają dziewczynek i ''vice versa'', chyba, że na przywitanie lub podczas składania życzeń.
*'''Zasada numer czterdzieści dwa:''' Do godziny wpół do dziesiątej wszyscy powinni być w łóżkach, a do dziesiątej należy również zgasić światło.
*'''Zasada numer siedemdziesiąt trzy:''' Nie wypada szeptać w towarzystwie.
*'''Zasada numer siedemdziesiąt osiem:''' Wszystkie starsze dziewczęta muszą mieć włosy spięte w koński ogon.
*'''Zasada numer osiemdziesiąt trzy:''' Wszyscy są równi i nikt nie może być faworyzowany.

Przed posiłkiem należy podziękować Bogu za dach nad głową i ciepłą strawę.

Dzieci są zobowiązane do noszenia burych mundurków, na które składają się swetry w poziome, kremowo-brązowe pasy oraz - w wersji dla dziewczynek - ciemnoszare spódnice do kolan oraz szarobrązowe podkolanówki.

== Podopieczni ==
Wychowanków jest ponad czterdziestu, w wieku od trzech do osiemnastu lat. Niektórzy z nich to:
*[[Maria Eleonora Chrubieszczak]] Siódma
*[[Agnieszka pierwsza]]
*[[Andrzej pierwszy]]
*[[Andrzej drugi]]
*[[Ania trzecia]]
*[[Hubert drugi]]
*[[Jaś]]
*[[Joachim]]
*[[Joasia]]
*[[Julek]]
*[[Klementyna]]
*[[Maciek pierwszy]]
*[[Marian Andrzej Wielicki]]
*[[Mariusz]]
*[[Małgosia]]
*[[Mirek]]
*[[Robert]]
*[[Zdzisiek]]
*[[Zenobiusz]]

[[Kategoria:Miejsca akcji]]

WikiFNiN - otwarta encyklopedia o serii Felix, Net i Nika - Wkład użytkownika [pl]

Dom Dziecka Eleonory Chrubieszczak