https://wiki.fnin.eu/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Mar 2026-06-09T04:59:54Z Wkład użytkownika MediaWiki 1.43.5 https://wiki.fnin.eu/index.php?title=Manfred_oraz_Felix,_Net_i_Nika/Ruch&diff=36243 2021-06-07T08:18:33Z

<p>Mar: Delikatna korekta literówek i podziału wierszy.</p> <hr /> <div>{{Szablon:Manop|Manfred oraz Felix, Net i Nika|Manfred oraz Felix, Net i Nika/Ponury żniwiarz}}<br /> <br /> W sali komputerowej w warszawskim ratuszu zapalały się kolejne diody. Manfred, przechwytując sygnały pochodzące z różnych części miasta, zaczynał się nudzić. Szybkość komputera, w którym mieszkał, pozwalała mu nie tylko kierować ruchem ulicznym, lecz także prowadzić bloga, czatować oraz analizować dane. <br /> W tej chwili jednak chciał jedynie poprowadzić najlepszą rozmowę, jaką znał - synchronizację. Od kilku godzin nie łączył się ze swoją częścią w laptopie Neta. Z tymi dzieciakami nigdy się nie nudził. Zawsze wpadali w jakieś kłopoty i zawsze w jakiś sposób wychodzili z nich cało. <br /> Nagle jeden z sygnałów Manfreda włączył jego blok cykliczny z informacją o zwiększonym ruchu na jednej z ulic. Szybko wyszukał informacje i statystycznie ocenił sytuację. Następnie wydał polecenie do zmiany świateł. Ruch ten pochłonął zaledwie ludzkie mgnienie oka, zatem Manfred znów nie miał co robić. Włączał i wyłączał światła. Nagle jedna z jego kamer przechwyciła trzy szybko idące obiekty. Zaraz je rozpoznał, ale chcąc wypróbować nowe części oprogramowania, czy jak woli mówić - nowe umiejętności - włączył program do analizy twarzy. <br /> Odpowiedź była natychmiastowa. Jego podprogram oznajmił mu rzecz, którą wiedział już od sześćdziesięciu milisekund. Trzy obiekty były rozpoznane jako dwaj chłopcy i jedna dziewczyna. Felix, Net i Nika. <br /> <br /> Trójka przyjaciół nieświadoma tego, że są obserwowani, stanęła na pasach. Manfred w mig podjął decyzję. Trochę się pobawimy...<br /> <br /> {{***}}<br /> <br /> Manfred zsynchronizował się ze swoją kopią zadomowioną w laptopie Neta. Ta &quot;rozmowa&quot;, chociaż trwała zaledwie ułamek sekundy, człowiekowi zabrałaby wiele minut. Manfred z laptopa przekazał swojej kopii z ratusza, że przyjaciele postanowili pójść do kina i - jak zwykle - w ogóle z nim nie rozmawiają. Program zapalił czerwone światło. Trójka gimnazjalistów posłusznie zatrzymała się na przejściu. Czekali około trzech minut, zanim znów zapaliło się zielone. Manfred przesunął kamerę ''343'' bardziej w prawo - na ile tylko pozwalała. Kiedy zniknęli z jej zasięgu, przełączył się na inną. W tym momencie Felix, Net i Nika doszli do następnych świateł. Manfred znów zrobił im kawał i zapalił czerwone światło. Tym razem jednak Net zauważył przyglądającą się im kamerę. <br /> <br /> - Manfred? - bardziej stwierdził niż zapytał Net, przesuwając pasek swego plecaka tak, by kamera widziała jego twarz.<br /> <br /> - ''No, nareszcie się odezwaliście.'' - Odpowiedział program, jakby nigdy nic. - ''Jakie kłopoty macie tym razem?''<br /> <br /> - Co znaczą te światła?<br /> <br /> - ''Poczekaj, niech pomyślę... Stój, przygotuj się, idź. Myślałem, że to już umiecie...''<br /> <br /> - Dżizas! Chodzi mi o to, co się z nimi dzieje!<br /> <br /> - ''Zmieniają się'' - grał na zwłokę Manfred.<br /> <br /> - Tak! Ale jak?!<br /> <br /> - ''Moja kopia w ratuszu...''<br /> <br /> - Manfred! - warknął Net. <br /> <br /> - Nie złość się - powiedziała Nika i pocałowała Neta. Felix szybko przeniósł wzrok gdzieś indziej, ale jego oczy trafiły na parę całującą się na ławeczce. <br /> <br /> Net zacisnął usta i zamknął oczy. Nika ciągnęła dalej:<br /> <br /> - Po prostu chce porozmawiać, a my go ignorowaliśmy.<br /> <br /> - ''Dzięki! Z ust mi to wyjęłaś'' - powiedział Manfred.<br /> <br /> - Czy moglibyśmy porozmawiać później? Idziemy teraz do kina...<br /> <br /> - Pożycz mi Manfreda - powiedział do tej pory milczący Felix. Net i Nika popatrzyli na niego z zaskoczeniem. Chłopak wzruszył rękoma. - Nie będziemy wam z Manfredem przeszkadzać.<br /> <br /> - Ale ty nam nie przeszkadzasz! - zaprzeczyli Net i Nika niemal równocześnie. Felix uśmiechnął się krzywo.<br /> <br /> - Ja chcę porozmawiać z Manfredem, a wy obejrzeć film i porozmawiać ze sobą. Pooglądam z wami jakiś film w sobotę, zgoda? Poza tym, umówiłem się.<br /> <br /> Net dał Felixowi plecak, w którym był laptop z Manfredem. Felix sprawnie przełożył swój &quot;magiczny&quot; plecak przez lewe ramię, a na prawym zawiesił plecak Neta.<br /> <br /> - Cześć! - powiedział jeszcze Felix.<br /> <br /> - Cześć! - odpowiedzieli.<br /> <br /> - A z kim się umówiłeś...? - zapytał Net, uśmiechając się złośliwie.<br /> <br /> - Net! - powiedziała Nika prawie krzycząc.<br /> <br /> - Umówiłem się z Laurą - odparł niezrażony Felix.<br /> <br /> Kiedy Felix się oddalił, Net pokiwał głową.<br /> <br /> - Nie rozumiem, co się z nim dzieje - powiedział.<br /> <br /> - Chyba czuje się przy nas jakoś nieswojo... - powiedziała Nika zamyślonym głosem.<br /> <br /> - Nieswojo? Powinien czuć się jak najbardziej swojo. Przecież jesteśmy superpaczką!<br /> <br /> Szybko przestali o tym myśleć i poszli do kina na najnowszy hit.<br /> <br /> === *** ===<br /> Felix zwierzał w kierunku kawiarni. Wszedł i spojrzał na uśmiechniętą Laurę.<br /> <br /> - Hej! - powiedziała.<br /> <br /> - Cześć, Laura- odpowiedział Felix.<br /> <br /> -Co tam ciekawego u ciebie? - zapytała - Może zbudowałeś jakiegoś robota?<br /> <br /> -To prawda, zbudowałem, nazywa cię cyberważka. Ma większy zapas baterii i jest bardziej stabilna na wietrze...<br /> <br /> Felix już miał wygłosić kilkuminutowy monolog o zaletach cyberważki, ale rozległ się dzwonek z jego telefonu.<br /> <br /> - ''Sorry'' na chwilę - powiedział przepraszającym tonem. <br /> <br /> - OK. - Laura uśmiechnęła się ze zrozumieniem.<br /> <br /> Felix odebrał połączenie.<br /> <br /> - Co się stało, Manfred?<br /> <br /> - ''Felix, potrzebuję cię.''<br /> <br /> - Do czego? Jakie kłopoty tym razem?<br /> <br /> ''- Dostałem się do komputera w kinie.'' Bez problemu p''ołączyłem się. Jakiś totalny idiota musiał się nim zajmować. Nawet Eftep ma lepsze zabezpieczenia.''<br /> <br /> - Skąd ty wiesz cokolwiek o Eftepie?<br /> <br /> - ''Net coś wspominał...'' - Manfred powiedział tajemniczym tonem - ''Ale do rzeczy.'' ''Film zacznie się za 3 minuty. Net i Nika pewnie siedzą już w fotelach. Sprawdź teraz, jakie będą reklamy. Podsłuchałem telefoniczną rozmowę taty - prawdopodobnie Morten znów próbuje przejąć kontrolę nad dzieciakami poprzez kina. Sprawdzili już wszystkie wyświetlane aktualnie filmy, tata i jeszcze kilka osób sądzi, iż może to zrobić za pomocą reklam, ale ktoś na górze uznał, że skoro nie ma nic w filmach, to nie ma sensu tracić czasu na dalsze sprawdzanie tu czegoś dziwnego. Na oko wygląda jak reklama Coca-Coli, ale niektóre piksele są zupełnie inne od otoczenia, a na bardzo krótkie chwile słychać dziwne dźwięki, na częstotliwościach nie rejestrowanych przez człowieka. Gdy je połączymy, wychodzi coś w rodzaju: &quot;Służcie mi! Jestem waszym panem! Po filmie przyjdźcie do Silver Tower! Tam dowiecie się, co robić!&quot; Natomiast, gdy połączyć wszystkie te dziwne piksele pojawiające się w różnych miejscach i czasie w reklamie, tworzą ten obraz.''<br /> <br /> Felix patrzył przez chwilę, po czym stwierdził:<br /> <br /> - To ogłupiające, ale im dłużej patrzę, tym bardziej nie mogę przestać. Poza tym, możesz mi pokazać to złote... coś w różnych momentach reklamy?<br /> <br /> Manfred posłusznie wyświetlił kilka klatek.<br /> <br /> - Ale... To wahadło! Morten używa tego do hipnozy! Poza tym Net i Nika zostaną wrogami całej paczki! Tacy...<br /> <br /> - ''Podwójni agenci?'' - podsunął Manfred.<br /> <br /> - Tak. Co gorsza, będą mogli zrobić dla Mortena wszystko! Musimy im pomóc!<br /> <br /> - ''Film trwa już minutę.''<br /> <br /> - Pewnie są reklamy. Oby tamtej jeszcze nie wyświetlono... W każdym razie, Morten wyda polecenie dopiero po filmie, więc mamy nieco czasu... Ale to nie oznacza, że ten czas możemy marnować! Do kina! -<br /> <br /> Wziął laptop. Przeprosił Laurę i wybiegł. Zadzwonił do Neta.<br /> <br /> - Net! Nie oglądaj reklam, odwróć głowę, cokolwiek! Nikę też ostrzeż!<br /> <br /> - ''Stary, o co chodzi?''<br /> <br /> - Morten! Nie oglądaj reklam, wytłumaczę wam wszystko później!<br /> <br /> - ''OK...''<br /> <br /> {{***}}<br /> <br /> Felix czekał już przed kinem. Po chwili zobaczył Neta i Nikę wychodzących z budynku.<br /> <br /> - I co?<br /> <br /> - Nie oglądaliśmy tych reklam. O co właściwie chodziło?- jakaś nowa Oranżenada wchodzi, że mamy jej reklam nie oglądać?- dopytywał się Net.<br /> <br /> - Mam teorię... Chcecie posłuchać?<br /> <br /> - Nie chcę się w nic pakować! - oświadczyła Nika i ostentacyjnym krokiem ruszyła w stronę stacji metra z zamiarem dotarcia do swojego półtorapokojowego mieszkania na Pradze, bez pakowania się w kłopoty.<br /> <br /> - Więc zostaliśmy my. - westchnął Net z rezygnacją.<br /> <br /> - Ej... a to kto? - Felix wskazał ubranego na czarno mężczyznę na ulicy.<br /> <br /> - A co to ma do... - Net nie dokończył.<br /> <br /> Na chodniku stał gość ubrany w czarny płaszcz. Trzymał w ręku kosę. Powoli zaczął podchodzić.<br /> <br /> - Może tym razem to rzeczywiście Oskar? - Powiedział niepewnie Felix<br /> <br /> - Czekaj.. W nogi! To Żniwiarz! - krzyknął Net i pobiegł przed siebie.<br /> <br /> - Ale czego od nas chce?! Przecież to był Franek Knipszyc! - powiedział Felix, biegnąc jednak za przyjacielem.<br /> <br /> - Nie obchodzi mnie to! Wiej!<br /> <br /> *Anubis - W Starożytnym Egipcie czczono go jako boga śmierci, przedstawiano go z głową szakala oraz często pojawiał się przy rytuałach pogrzebowych; np. gdy mumifikowano kogoś, zwykle jeden człowiek, kapłan, który był przy tym obecny był przebrany za Anubisa.<br /> {{Szablon:Manop|Manfred oraz Felix, Net i Nika|Manfred oraz Felix, Net i Nika/Ponury żniwiarz}}<br /> <br /> <br /> {{Vote}}</div>

Mar