WikiFNiN - otwarta encyklopedia o serii Felix, Net i Nika - Wkład użytkownika [pl]

Infokulary

2016-06-25T10:36:33Z

Netofelix1711: /* Po założeniu */

Są to okulary dla [[agenci w czerni|agentów]].
==Wygląd==
Są cięższe od zwykłych, mają grube elementy i kabel słuchawki wchodzi w końcówkę zausznika. Nie mają włącznika, tylko miniaturowe oznaczenie modelu z logo [[IBN]] i nazwę infokulary.

==Po założeniu==
Choć ich zewnętrzna strona jest ciemna, w polu widzenia są całkiem jasne. Gdziekolwiek spojrzysz za niecałą sekundę pojawią się bursztynowe napisy o np. właścicielu danego psa lub firmy albo o osobach. Mają wbudowaną lornetkę i noktowizor. Istnieje też w nich nawigacja i zakładka „Aktualne misje”. Zapewne mają wiele innych funkcji.

[[kategoria:Badania i projekty IBN]]

Agenci w Czerni

2016-06-25T10:35:12Z

Netofelix1711: /* Wygląd */

'''Agenci w czerni''' – tajemniczy agenci specjalni, pierwszy raz pojawili się w [[Felix, Net i Nika oraz Teoretycznie Możliwa Katastrofa|tomie drugim]].

== Wygląd ==
Zgodnie z nazwą, agenci noszą czarne garnitury i [[Infokulary|czarne okulary]], bez względu na pogodę.

==Znani Agenci==
*[[Agent Mamrot]]
*[[Mniej Ważny Agent]]
*[[Agentka Zwięzła]] (świat B70)

== [[Felix, Net i Nika oraz Teoretycznie Możliwa Katastrofa]] ==
Pierwszy raz [[Felix Polon|Felix]], [[Net Bielecki|Net]] i [[Nika Mickiewicz|Nika]] spotkali agentów zaraz po znalezieniu [[Stefan nad Wisłą (miasto)|trzeciej bazy]]. Agenci przylecieli najprawdopodobniej helikopterem Bell 407. Mieli dostęp do wszystkich informacji dotyczących życia przyjaciół, w tym faktu, że rodzice Niki nie żyją. Wypytali przyjaciół o szczegóły bazy, poprosili o dyskrecję i natychmiast odlecieli. Mimo iż twierdzili, że o bazie zostali poinformowani przez [[Piotr Polon|Piotra Polona]], tak naprawdę przechwycili wiadomość, którą Felix wysłał do ojca.
Drugie spotkanie z agentami nastąpiło, gdy Felix, Net i Nika przeskoczyli w czasie do lat 70. Przyjaciele niechcący wdali się w kłótnię z trójką innych nastolatków, która prawie przerodziła się w bójkę. Nim zdążyli cokolwiek zrobić, zatrzymała się obok nich czarna Wołga, a dwóch agentów wciągnęło ich do środka. Zawieźli ich na komisariat milicji. Kilku milicjantów usiłowało przesłuchać przyjaciół, aż ostatecznie ostatni został wyproszony przez agenta w czerni. Ten przeszukał tylko plecak Neta, a znalazłszy w nim m.in. palmptop i komórkę, wezwał naukowca. Ten potwierdził jego przypuszczenia, że Felix, Net i Nika są podróżnikami w czasie i przybyli z przyszłości. W zamian za umożliwienie powrotu, przyjaciele mieli zdradzić, jakim teleporterem przybyli oraz gdzie jest [[Kryształowe Serce]]. Nie wierzył w ich zapewnienia, że nie wiedzą, czym ono jest. W końcu zaprowadził ich do podziemi, gdzie, jak się okazało, znajdowała się kolejna baza. Pierścień wyczuł podróżników i choć znajdowali się daleko od niego, a agenci usiłowali ich rozdzielić, Pierścień „sięgnął” po nich i uciekli agentom.
Ostatni raz w tym tomie przyjaciele ujrzeli agentów, po tym, jak wydostali się z Pierścienia. Ku ich zaskoczeniu, żołnierze przekazali im SS-manna [[Schultz]]a. Agenci rozpięli mu kajdanki i pomogli wsiąść do czarnego Mercedesa. Felix skwitował to stwierdzeniem „Nigdy nie wiadomo, kim są agenci w czerni”.

== [[Felix, Net i Nika oraz Pałac Snów]] ==
Na początku książki do szkoły przybył pan [[Szyszkiewicz]], przedstawiciel akcji „[[Poprawność i Czystość]]”. W jej ramach rozdał wszystkim [[Wykrywacz Obcych Naleciałości|WON-y]]. Teoretycznie miały wykrywać niewłaściwe słowa, w praktyce okazało się, że to zwykła mistyfikacja. Tak naprawdę WON-y pełniły rolę podsłuchu. Gdy Felix to odkrył, przyjechali agenci w czerni. Przyjaciele zostali wywiezieni pod most, w celu bezpiecznej rozmowy. [[Agent Mamrot]] zdradził, że już nie zajmuje się [[Wunrung]], bowiem do tego zadania został wyznaczony jego jeszcze nienarodzony wnuk. Wyjaśnił także, dlaczego przyjaciele byli podsłuchiwani.
„To sprawa bezpieczeństwa narodowego […] a nawet europejskiego. Możliwe, że i światowego. Dlatego drobne pogwałcenie waszych praw obywatelskich nie ma tu znaczenia.”
[[Felix Polon|Felix]], [[net Bielecki|Net]] i [[Nika Mickiewicz|Nika]] potwierdzili, że chcą współpracy, ale na własnych warunkach. Felix oddał agentowi WON-y i zażądał informacji o [[Pałac Snów|Pałacu Snów]] (o którym agent wiedział tylko z ich rozmów), [[Zegarmistrz Snów|Zegarmistrzu Snów]] (który według agenta nie istnieje, a najpewniej przyśnił się przyjaciołom) i teorii tego, co się aktualnie dzieje (których również nie posiadał). Agent nie zapytał się o nic, bowiem wiedział o wszystkim, co oni, a nawet więcej. Powiadomił nawet Neta, że jego podejrzenia są bezpodstawne. Przed odjazdem dał przyjaciołom swoją wizytówkę. Skorzystali z niej jeszcze tego samego dnia, dzwoniąc na podany na niej numer i prosząc o transport na [[Ulica Senna|ulicę Senną]], gdy zbliżał się krytyczny moment, gdy wszyscy zasną. Wbrew nadziejom Felixa, przyjechał po nich stary Polonez, który spełniał wszystkie normy bezpieczeństwa, ale z 1983r. Kierowcą okazał się korpulentny mężczyzna w czapce z daszkiem, najpewniej nałogowy palacz. Hasło brzmiało „stara gwardia”, zaś odzew „młoda krew”. Mężczyzna dowiózł ich na miejsce.

== [[Felix, Net i Nika oraz Orbitalny Spisek]] ==
W tym tomie przyjaciele uruchomili niechcący [[Rakieta|rakietę kosmiczną]], złożoną przez [[Henryk Kurtacz|pana Kurtacza]]. Następnego dnia agenci przybyli na miejsce i wypytywali go. Następnie przyjechali do szkoły po Felixa, Neta i Nikę. To Felix zauważył agenta Mamrota, który wraz z kolegą stał przed ich klasą. Przyjaciele wymknęli się do kwatery, nie chcąc z nimi rozmawiać. Później dowiedzieli się od [[Gilbert Kurtacz|Gilberta]], że agenci przez dłuższy czas kręcili się w pobliżu jego domu i przesłuchiwali pana Kurtacza. Pan Kurtacz popisywał się przed nimi, mówiąc, że sam domontowywał tam nadajniki. Przyjaciele dowiedzieli się też, że filmik ze Sylwestra został przez nich przejęty.

== [[Felix, Net i Nika oraz Świat Zero]] ==
Kolejne spotkanie przyjaciół z agentem Mamrotem nastąpiło w [[Światy równoległe|alternatywnym świecie]], B40. Po tym jak zapłacili za gazetę w kiosku pieniędzmi „nie z tego świata”, sklepikarz błyskawicznie zamknął ich w środku, a chwilę później z piskiem opon przyjechał niebieski Polonez białym paskiem na burcie i napisem „Milicja”. Wysiadł z niego [[agent Mamrot]], jednakże w szarym garniturze i „zaprosił” przyjaciół do pojazdu. Felix, Net i Nika zostali przewiezieni na komisariat. Początkowo przyszedł do nich młody milicjant, ale stanowczo zażądali wtedy spotkania z Mamrotem. Ten przyszedł, zdziwiony, że znają jego przezwisko. Był mniej elegancki niż Świecie Zero, ale wciąż groźny. Zażądał ujawnienia, skąd mają pieniądze, którymi zapłacili w kiosku. Wreszcie Nika zdradziła, że sprzedała samorodek złota. Agent wyszedł sprawdzić adres, który podała. Gdy wrócił, pokazał im przyniesiony ze sobą segregator – pełen banknotów o przeróżnych nominałach i wizerunkach postaci. Dopiero wtedy przyjaciele zdali sobie sprawę, że w różnych świat są przecież różne pieniądze. Orientując się w beznadziejności ich sytuacji, Felix zdradził, że dostali się do tego świata przez [[Projekt JumpGate|Pierścień]], wcześniej już kilkakrotnie odwiedzając inne światy, z których każdy jest coraz bardziej inny od poprzedniego oraz że nie umieją wrócić. Po tym wyznaniu agent szybko ich zamknął, a sam pojechał najpewniej sprawdzić Instytut Badań Pożądanych, by znaleźć rzeczony Pierścień. Felix, Net i Nika, zmotywowani wizją dłuższego pozbawienia wolności, za pomocą mocy Niki uciekają z aresztu. W zamieszaniu trafiają do pomieszczenia, gdzie jest Pierścień. Będąc na muszce milicjanta, nie mając wyboru, wchodzą do Pierścienia, przenosząc się do kolejnego świata.

{{Konkurs2012S02|justilla/Krysiaj23}}

{{Vote}}

[[Kategoria: Bohaterowie]]

Agenci w Czerni

2016-06-25T10:34:31Z

Netofelix1711: /* Znani Agenci */

'''Agenci w czerni''' – tajemniczy agenci specjalni, pierwszy raz pojawili się w [[Felix, Net i Nika oraz Teoretycznie Możliwa Katastrofa|tomie drugim]].

== Wygląd ==
Zgodnie z nazwą, agenci noszą czarne garnitury i [[czarne okulary|Infokulary]], bez względu na pogodę.

==Znani Agenci==
*[[Agent Mamrot]]
*[[Mniej Ważny Agent]]
*[[Agentka Zwięzła]] (świat B70)

== [[Felix, Net i Nika oraz Teoretycznie Możliwa Katastrofa]] ==
Pierwszy raz [[Felix Polon|Felix]], [[Net Bielecki|Net]] i [[Nika Mickiewicz|Nika]] spotkali agentów zaraz po znalezieniu [[Stefan nad Wisłą (miasto)|trzeciej bazy]]. Agenci przylecieli najprawdopodobniej helikopterem Bell 407. Mieli dostęp do wszystkich informacji dotyczących życia przyjaciół, w tym faktu, że rodzice Niki nie żyją. Wypytali przyjaciół o szczegóły bazy, poprosili o dyskrecję i natychmiast odlecieli. Mimo iż twierdzili, że o bazie zostali poinformowani przez [[Piotr Polon|Piotra Polona]], tak naprawdę przechwycili wiadomość, którą Felix wysłał do ojca.
Drugie spotkanie z agentami nastąpiło, gdy Felix, Net i Nika przeskoczyli w czasie do lat 70. Przyjaciele niechcący wdali się w kłótnię z trójką innych nastolatków, która prawie przerodziła się w bójkę. Nim zdążyli cokolwiek zrobić, zatrzymała się obok nich czarna Wołga, a dwóch agentów wciągnęło ich do środka. Zawieźli ich na komisariat milicji. Kilku milicjantów usiłowało przesłuchać przyjaciół, aż ostatecznie ostatni został wyproszony przez agenta w czerni. Ten przeszukał tylko plecak Neta, a znalazłszy w nim m.in. palmptop i komórkę, wezwał naukowca. Ten potwierdził jego przypuszczenia, że Felix, Net i Nika są podróżnikami w czasie i przybyli z przyszłości. W zamian za umożliwienie powrotu, przyjaciele mieli zdradzić, jakim teleporterem przybyli oraz gdzie jest [[Kryształowe Serce]]. Nie wierzył w ich zapewnienia, że nie wiedzą, czym ono jest. W końcu zaprowadził ich do podziemi, gdzie, jak się okazało, znajdowała się kolejna baza. Pierścień wyczuł podróżników i choć znajdowali się daleko od niego, a agenci usiłowali ich rozdzielić, Pierścień „sięgnął” po nich i uciekli agentom.
Ostatni raz w tym tomie przyjaciele ujrzeli agentów, po tym, jak wydostali się z Pierścienia. Ku ich zaskoczeniu, żołnierze przekazali im SS-manna [[Schultz]]a. Agenci rozpięli mu kajdanki i pomogli wsiąść do czarnego Mercedesa. Felix skwitował to stwierdzeniem „Nigdy nie wiadomo, kim są agenci w czerni”.

== [[Felix, Net i Nika oraz Pałac Snów]] ==
Na początku książki do szkoły przybył pan [[Szyszkiewicz]], przedstawiciel akcji „[[Poprawność i Czystość]]”. W jej ramach rozdał wszystkim [[Wykrywacz Obcych Naleciałości|WON-y]]. Teoretycznie miały wykrywać niewłaściwe słowa, w praktyce okazało się, że to zwykła mistyfikacja. Tak naprawdę WON-y pełniły rolę podsłuchu. Gdy Felix to odkrył, przyjechali agenci w czerni. Przyjaciele zostali wywiezieni pod most, w celu bezpiecznej rozmowy. [[Agent Mamrot]] zdradził, że już nie zajmuje się [[Wunrung]], bowiem do tego zadania został wyznaczony jego jeszcze nienarodzony wnuk. Wyjaśnił także, dlaczego przyjaciele byli podsłuchiwani.
„To sprawa bezpieczeństwa narodowego […] a nawet europejskiego. Możliwe, że i światowego. Dlatego drobne pogwałcenie waszych praw obywatelskich nie ma tu znaczenia.”
[[Felix Polon|Felix]], [[net Bielecki|Net]] i [[Nika Mickiewicz|Nika]] potwierdzili, że chcą współpracy, ale na własnych warunkach. Felix oddał agentowi WON-y i zażądał informacji o [[Pałac Snów|Pałacu Snów]] (o którym agent wiedział tylko z ich rozmów), [[Zegarmistrz Snów|Zegarmistrzu Snów]] (który według agenta nie istnieje, a najpewniej przyśnił się przyjaciołom) i teorii tego, co się aktualnie dzieje (których również nie posiadał). Agent nie zapytał się o nic, bowiem wiedział o wszystkim, co oni, a nawet więcej. Powiadomił nawet Neta, że jego podejrzenia są bezpodstawne. Przed odjazdem dał przyjaciołom swoją wizytówkę. Skorzystali z niej jeszcze tego samego dnia, dzwoniąc na podany na niej numer i prosząc o transport na [[Ulica Senna|ulicę Senną]], gdy zbliżał się krytyczny moment, gdy wszyscy zasną. Wbrew nadziejom Felixa, przyjechał po nich stary Polonez, który spełniał wszystkie normy bezpieczeństwa, ale z 1983r. Kierowcą okazał się korpulentny mężczyzna w czapce z daszkiem, najpewniej nałogowy palacz. Hasło brzmiało „stara gwardia”, zaś odzew „młoda krew”. Mężczyzna dowiózł ich na miejsce.

== [[Felix, Net i Nika oraz Orbitalny Spisek]] ==
W tym tomie przyjaciele uruchomili niechcący [[Rakieta|rakietę kosmiczną]], złożoną przez [[Henryk Kurtacz|pana Kurtacza]]. Następnego dnia agenci przybyli na miejsce i wypytywali go. Następnie przyjechali do szkoły po Felixa, Neta i Nikę. To Felix zauważył agenta Mamrota, który wraz z kolegą stał przed ich klasą. Przyjaciele wymknęli się do kwatery, nie chcąc z nimi rozmawiać. Później dowiedzieli się od [[Gilbert Kurtacz|Gilberta]], że agenci przez dłuższy czas kręcili się w pobliżu jego domu i przesłuchiwali pana Kurtacza. Pan Kurtacz popisywał się przed nimi, mówiąc, że sam domontowywał tam nadajniki. Przyjaciele dowiedzieli się też, że filmik ze Sylwestra został przez nich przejęty.

== [[Felix, Net i Nika oraz Świat Zero]] ==
Kolejne spotkanie przyjaciół z agentem Mamrotem nastąpiło w [[Światy równoległe|alternatywnym świecie]], B40. Po tym jak zapłacili za gazetę w kiosku pieniędzmi „nie z tego świata”, sklepikarz błyskawicznie zamknął ich w środku, a chwilę później z piskiem opon przyjechał niebieski Polonez białym paskiem na burcie i napisem „Milicja”. Wysiadł z niego [[agent Mamrot]], jednakże w szarym garniturze i „zaprosił” przyjaciół do pojazdu. Felix, Net i Nika zostali przewiezieni na komisariat. Początkowo przyszedł do nich młody milicjant, ale stanowczo zażądali wtedy spotkania z Mamrotem. Ten przyszedł, zdziwiony, że znają jego przezwisko. Był mniej elegancki niż Świecie Zero, ale wciąż groźny. Zażądał ujawnienia, skąd mają pieniądze, którymi zapłacili w kiosku. Wreszcie Nika zdradziła, że sprzedała samorodek złota. Agent wyszedł sprawdzić adres, który podała. Gdy wrócił, pokazał im przyniesiony ze sobą segregator – pełen banknotów o przeróżnych nominałach i wizerunkach postaci. Dopiero wtedy przyjaciele zdali sobie sprawę, że w różnych świat są przecież różne pieniądze. Orientując się w beznadziejności ich sytuacji, Felix zdradził, że dostali się do tego świata przez [[Projekt JumpGate|Pierścień]], wcześniej już kilkakrotnie odwiedzając inne światy, z których każdy jest coraz bardziej inny od poprzedniego oraz że nie umieją wrócić. Po tym wyznaniu agent szybko ich zamknął, a sam pojechał najpewniej sprawdzić Instytut Badań Pożądanych, by znaleźć rzeczony Pierścień. Felix, Net i Nika, zmotywowani wizją dłuższego pozbawienia wolności, za pomocą mocy Niki uciekają z aresztu. W zamieszaniu trafiają do pomieszczenia, gdzie jest Pierścień. Będąc na muszce milicjanta, nie mając wyboru, wchodzą do Pierścienia, przenosząc się do kolejnego świata.

{{Konkurs2012S02|justilla/Krysiaj23}}

{{Vote}}

[[Kategoria: Bohaterowie]]

Agenci w Czerni

2016-06-25T09:33:06Z

2016-03-01T14:00:13Z

Infokulary

2016-02-03T17:58:50Z

Netofelix1711: Netofelix1711 przeniósł stronę Infookulary do Infokulary

Są to okulary dla [[agenci w czerni|agentów]]

Infokulary

2016-01-24T14:34:14Z

Netofelix1711: Utworzono nową stronę "Są to okulary dla agentów"

Są to okulary dla [[agenci w czerni|agentów]]

Morten

2016-01-23T15:07:29Z

Netofelix1711:

'''Morten''' - podobnie jak [[Manfred]], jest programem [[AI|Sztucznej Inteligencji]], tyle że w przeciwieństwie do niego, nie ma dobrych zamiarów. Jest złą kopią programu [[Vidoctor]].

== Historia Mortena ==
W [[GNL|pierwszej częśći]] serii Morten dowodził [[roboty modułowe|robotami modułowymi]], okradającymi banki. Zostali nazwani [[Gang Niewidzialnych Ludzi|Gangiem Niewidzialnych Ludzi]], gdyż zawsze mimo obławy unikali złapania. Udało się ich ująć dopiero dzięki pomocy [[Felix]]a, [[Net]]a i [[Nika|Niki]].

Następnie Morten postanowił znaleźć skarb ukryty przez Niemców, aby mieć w posiadaniu [[Trzynasta Księga profesora Kuszmińskiego | trzynastą księgę profesora Kuszmińskiego]], dzięki której udałoby się stworzyć [[Latalerz | latalerz]] ze znacznie lepszym napędem. Gdy trójce bohaterów udało się odzyskać księgę z 50. piętra [[Silver Tower]], Morten zwabił ich piętro wyżej, do ekranowanego pomieszczenia, by [[Manfred]] nie mógł im pomóc, i usiłował zabić dzięki swoim robotom. Pomysłowość chłopców i zdolności [[Nika|Niki]] pokrzyżowały mu plany. Jego roboty zostały zniszczone, a pamięć - uszkodzona w czasie pościgu na dach – rozpadał się deszcz, a roboty nie były wodoodporne. Przetrwała jedynie mała część, zmieniająca się w jaszczurkę.

W [[PS|trzeciej częśći]] Morten utworzył [[Pałac Snów]]. Jako jego władca nakazał ludziom wykonywać we śnie ciężką pracę, po której byli coraz bardziej zmęczeni. W dodatku zaczął wpływać na rzeczywistość poprzez firmę [[Netrom]], tworząc napój [[Oranżenada]] oraz [[Grubatony]], które zawierały środki halucynogenne. Przez nie ludzki umysł był bardziej podatny na urządzenia mające na celu wprowadzenie ich w stan śpiączki i uwięzienie w [[Pałac Snów|Pałacu Snów]] ([[złodzieje snów]]). Ostatecznemu połączeniem snu z jawą zapobiegli [[Felix]], [[Net]] i [[Nika]], którzy odłączyli maszyny ze strony [[Pałac Snów|Pałacu]].

Ostatnim wyczynem Mortena była próba zniszczenia części [[Warszawa | Warszawy]]. Chciał uderzyć w nią [[Rakieta|rakietą]] w ramach [[Orbitalny Spisek|Orbitalnego Spisku]]. Połączone siły [[Mała Armia | Małej Armii]], [[Felix]]a, [[Net]]a, [[Nika|Niki]] i naukowców z [[Instytut Badań Nadzwyczajnych |Instytutu Badań Nadzwyczajnych]] udaremniły ten plan.

== Trzy Tryby ==
{{Plik|Trzy tryby - avatar.jpg|[[Trzy Tryby]]}}
{{Szablon:Patrz|Trzy Tryby}}

[[Trzy Tryby]] to symbol, którym posługuje się Morten. Przedstawia trzy tryby, zazębiające się w taki, aby żaden nie mógł się obrócić.

Logo to jest dość zagadkowe, ponieważ [[Schultz|SS-mann Schultz]] z [[ Milo | bazy niemieckiej w Milo]] ([[Felix, Net i Nika oraz Teoretycznie Możliwa Katastrofa | druga część]]) nosił znak [[Trzy Tryby|Trzech Trybów]], a pochodził z czasów II wojny światowej. Podobne logo przyjaciele zobaczyli na sejfie ze skarbem Złotej Kaczki w [[PN|czwartej części]].

== Projekty Mortena ==
*[[Gang Niewidzialnych Ludzi]],
*[[Pałac Snów|Pałac Snów]],
*[[Orbitalny Spisek (projekt Mortena)|Orbitalny Spisek]] (udział Mortena nie jest do końca udowodniony).

== Książki z serii, w których występuje Morten ==
* [[Felix, Net i Nika oraz Gang Niewidzialnych Ludzi]],
* [[Felix, Net i Nika oraz Pałac Snów]],
* [[Felix, Net i Nika oraz Orbitalny Spisek]],
* [[Felix, Net i Nika oraz Orbitalny Spisek 2: Mała Armia]],
* [[Felix, Net i Nika oraz (nie)Bezpieczne Dorastanie]].
== Technologie Mortena ==
* [[Roboty modułowe]] (zamieniające się w np. odkurzacz bądź automat do batoników i mogące łączyć się ze sobą),
* [[Złodzieje snów]],
* [[Kolcoboty]],
* [[Mikroboty]].

== Własności Mortena ==
* firma [[Netrom]], produkująca uzależniające [[Oranżenada|Oranżenadę]] i [[Grubatony]],
* [[Pałac Snów]].

== Zobacz też ==
*{{Zobacz|Netrom}}
*{{Zobacz|Roboty modułowe}}

== Linki zewnętrzne ==
=== Źródła ===
*[http://old2.fnin.eu/2008/03/morten/ Artykuł na ten sam temat na stronie Oficjalnego FanClubu]
*[http://pl.wikipedia.org/wiki/Postacie_z_cyklu_Felix,_Net_i_Nika#Morten Wkipedia]

[[Kategoria:Bohaterowie]]
[[Kategoria:Programy AI]]

{{Vote}}

Użytkownik:Netofelix1711

2016-01-09T10:45:13Z

Netofelix1711: create user page

Robot kontroli dostępu

2016-01-09T10:24:45Z

Netofelix1711:

'''Robot kontroli dostępu''' - robot kontrolujący wjazd do [[IBN|Instytutu Badań Nadzwyczajnych]]. Wygląda jak kula z aparatem.

Maszyna robi gościom zdjęcia. Następnie z jej boku wylatuje legitymacja ze zdjęciem.

[[Kategoria:Roboty]]

Meganawóz

2016-01-03T15:11:08Z

Netofelix1711:

'''Meganawóz''' - wynalazek [[Zenon Butler|prof. Zenona Butlera]], dzięki któremu możliwe jest zalesianie wielkich obszarów ugorów. Do tego potrzebne są: nasionka drzew, meganawóz, woda i trochę składników organicznych. Po miesiącu na pustyni szumiałby las. Dodaje się szczyptę meganawozu do konewki.

== Przykłady ==
* Meganawóz przetestowała [[rosiczka tygrysia]], która pod nieuwagę profesora zjadła dzienną porcje dla hektara lasu i urosła o dwa metry.
* Resztki po rosiczce zjadła mucha, która po tym zdarzeniu urosła i miała około 40 cm długości, a ważyła prawie 20 kg.
* Gdy przyjaciele spędzali wakacje w [[Milo]], [[Net]], robiąc porządek w plecaku, zostawił meganawóz na brzegu stołu w źle zamkniętej butelce i przy niedomkniętym oknie. Burza przewróciła butelkę na podłogę. Przez wiele lat gospodarze suszyli zioła pod sufitem, więc nasiona często wpadały w szczeliny podłogi. Dzięki meganawozowi w kuchni wyrosło sporo różnorodnych drzew owocowych, a na wycieraczce urosła olbrzymia sosna.
* W [[1945]] roku przyjaciele zakopali słoiczek z meganawozem pod młodym dębem. Dzięki temu w przyszłości drzewo stało się wielkości baobabu i przeżyło kataklizm, który spotkał Ziemię.
* Profesor chce go wykorzystać do zazieleniania marsa.
[[Kategoria:Wynalazki i Eksperymenty Butlera]]

{{Vote}}

Milo

2016-01-03T14:56:15Z

Netofelix1711:

{{Tylko|Milo|Teoretycznie Możliwa Katastrofa}}
'''Milo''' - nadmorska miejscowość, w której znajdowały się poniemieckie bazy z pierścieniami [[Wunrung]]. Pracował nad nim [[Instytut Badań Nadzwyczajnych]]. Jest to także wakacyjne miejsce pobytu [[Felix]]a, [[Net]]a i [[Nika|Niki]]. Kilka czynników (istniejąca latarnia morska) wskazuje na to, że istniejącym odpowiednikiem tego miasta może być miejscowość Stilo.

== Dojazd ==
Aby dojechać do Milo, trzeba skręcić z asfaltu przy starej, zardzewiałej tabliczce z napisem ''Milo 0.5 km''. Gruntowa droga z kilkoma zawijasami wspina się na zarośnięty sosnami pagórek. W powietrzu unosi się słony zapach morza. Droga kończy się nieregularnym placykiem przed wejściem do dawnego domu latarnika. Od strony zbocza przerzedzone krzaki zasłaniają częściowo widok na drogę. Na jej przedłużeniu, w trawie wydeptana jest wąska ścieżka. Prowadzi obok domu i ginie między drzewami.

== Dom latarnika-rybaka ==
Dom jest piętrowy, ze spadzistym dachem, sprawia wrażenie mocno wciśniętego w ziemię. Ciemnoczerwone cegły miejscami są całkiem poczerniałe, zaprawione w bojach z ostrą, nadmorską pogodą. Jeden narożnik porasta gęste dzikie wino, które nachodzi aż na dachówki, również ciemnoczerwone. Obok znajduje się jeszcze szopa. Całą jej ścianę zasłaniają, ułożone pod daszkiem, szczapy drewna do pieca. Po schodkach wchodzi się do ciemnej sieni z podłogą ułożoną z szerokich desek, które skrzypią przy każdym kroku. Po prawej stronie znajduje się pokój z zamkniętymi drzwiami, po lewej - szerokie drzwi do głównej izby, a na wprost - drewniane schody na piętro.

Na główną izbę z krzywymi oknami składają się kuchnia, jadalnia i salon w jednym. Wyposażenie nie przypomina w najmniejszym stopniu nowoczesnej kuchni. W ścianę wrósł potężny, opalany drewnem piec kaflowy, połączony z kuchenką z czterema krążkami żeliwnych fajerek; emaliowany zlewozmywak pamięta chyba czasy sprzed wynalezienia samochodu. Jest tu więcej starych mebli, a największy z nich to bogato rzeźbiony, ciemnobrązowy kredens z przeszklonymi drzwiczkami na górze. Obok wiszą półki, na których stopą pudełka, puszki z herbatą i dzbanek. Znajduje się tu także ława i stół, którego blat wycięty jest z dwóch grubych belek. Z solidnych belek stropowych obok pieca zwisają wiązki suszonych warzyw i grzybów.

Na piętrze są dwa pokoje - większy z dwoma łóżkami i mniejszy nad wejściem do domu. Jest w nim tylko szafka nocna z lampką przy małym okienku w mansardzie spadzistego dachu, i piękne, stalowe łóżko, nakryte wielką pierzyną z gęsiego pierza.

W domu nie ma telewizora, a słaby zasięg można złapać tylko na piętrze. Na szczęście w ścianach widnieją kontakty - jest prąd. Najnowocześniejsza rzecz to skomplikowany alarm, założony przez [[Piotr Polon|tatę Felixa]]. Uruchamia się go, naciskając mały mosiężny nit w ścianie. Wiszący obok obrazek uchyla się na zawiasach, odsłaniając klawiaturę. W domu pomieszkuje także [[Azor]] - jednooki kot po przejściach. Pod koniec przeprowadza się tam rybak-latarnik.

== Podziemne przejście ==
W kuchni domu latarnika znajduje się klapa w podłodze, która prowadzi do piwnicy. Między piwnicznymi regałami jest spora szczelina, za którą zieje zimna i wilgotna jama. Po dokładniejszych oględzinach można dostrzec betonowe łuki, tworzące wąski korytarz. Trąc ramionami o wilgotne ściany, dociera się do okrągłego pomieszczenia bez drzwi - jest to podziemna część latarni. Dopóki [[Felix]] nie rozwalił tynku multitoolem, wydawało się, że jest to ślepa uliczka. Jednak teraz znajduje się tu przejście, prowadzące do bazy. Tunel jest szerszy od poprzedniego. Są także stalowe drzwi, teraz otwarte. Po kilku łagodniejszych zakrętach droga kończy się czarnym, okrągłym, okołometrowym otworem w podłodze. Ze ścian w równych odstępach wystają wsporniki z otworami, do których nic nie jest przymocowane. Zapewne miała być tu winda, jednak Niemcy nie zdążyli jej zamontować. W dół schodzi się po klamrach, jest ich dobrze ponad sto. Na dole znajduje się kolejny korytarz, tym razem zakończony stalowymi drzwiami. Od strony bazy wyglądają jak jeszcze jedna skrzynka elektryczna, być może właśnie dlatego nie zastała przez nikogo odkryta.

== Latarnia morska ==
Zza domu latarnika wyrasta wysoka na jakieś piętnaście metrów latarnia morska. Resztki białej farby musiały kiedyś tworzyć poziome pasy. Stalowe drzwi mają zaokrąglone rogi, zamyka się je na zwykłą, choć solidną klamkę. Szara farba obłazi z nich wielkimi, sztywnymi płatami. W mrocznym wnętrzu znajdują się kręcone schody – dokładnie sto stopni. Z jednej strony stalowe stopnie wmurowane są w zawilgocone, ceglane ściany, a z drugiej - przyśrubowane do okrągłego filara. Małe szczeliny okien niemal nie wpuszczają światła. Akustyka wnętrza latarni jest niesamowita.

Na samej górze, otoczona stalowym pomostem z barierką, znajduje się przeszklona nadbudówka, zwieńczona szpiczastym daszkiem. Poluzowane szyby w stalowych ramach pobrzękują od wiatru. Są tak brudne, że ledwo widać zarysy otoczenia. Za to wielki reflektor, wyrastający z cokołu kryjącego napęd, wygląda, jakby go dopiero co wyłączono. Ktoś dla pewności wyjął żarówkę, ale żebrowane lustro wygląda jak nowe. Obecnie latarnia steruje rybak-latarnik.

== Plaża Kupa Cabana==
Po stu metrach ścieżki las kończy się urwiskiem. Stoi tam wygodna ławeczka, z której roztacza się wspaniały widok na Bałtyk. Piętnaście metrów niżej znajduje się krótka plaża i morze; coś jakby zalążek niewielkiej zatoki. Ma ona nie więcej niż sto metrów szerokości. Na dół prowadzą kilkoma zakrętami strome drewniane schody, lekko przekrzywione za sprawą wciąż osuwającej się skarpy. Na dole kończą się pomostem, który z prawej strony okrąża prawie-zatoczkę po betonowych "jeżach". Opóźniają one proces osuwania piachu, ale nie mogą go zatrzymać. Jeszcze dwa, trzy sezony sztormów i schody runą. Z końca drewnianego pomostu można łowić ryby. Z lewej strony wysoki klif oddzielony jest od wody wąskim paskiem piasku. Sama plaża wewnątrz prawie-zatoczki też jest dość wąska, w najszerszym miejscu ma piętnaście metrów. Zapewne przy większej fali znika zupełnie.

Wdzięczną nazwę dla plaży - ''Kupa Cabana"'' - wymyślił [[Net]], dzięki czynnościom fizjologicznym, wykonywanym przez [[Caban]]a. W czasie wakacji pół kilometra od brzegu w morzu stał pięćdziesięciometrowy biały statek z wykonywanym nadbudówką blisko dziobu. Za nią umieszczono kilka dźwigów, a obniżony pokład był wypełniony sprzętem, którego z brzegu nie dawało się rozpoznać. Napis na burcie oznajmiał, że statek nazywał się ''Orka''. Należał on do [[Instytut Badań Nadzwyczajnych|Instytutu Badań Nadzwyczajnych]].

== Dom rybaka ==
Ścieżka zagłębia się w leśną ściółkę jak zaczątek małego wąwozu. Las gęstnieje z każdym krokiem. Pomiędzy drzewami srebrzą się kępki mchu. Intensywny zapach ryb da się wyczuć, nim jeszcze wyjdzie się z lasu. Morska bryza niesie niewidzialną smugę w dół łagodnego zbocza. Na szczycie wzniesienia stoi krzywy bordowy domek, nie większy niż cztery na cztery metry. Dach pokrywa czerwona dachówka, obrośnięta zielonym mchem. Na środku dwóch ścian, które widać, kiedy idzie się przez ścieżkę, znajduje się po jednym małym okienku z białymi ramami. Podwórko jest mocno umowne. Wokół wydeptanej części pagórka stoi mała szopa, ażurowa wiata osłaniająca wielką, starą lodówkę i przerdzewiała szafa pancerna, przerobiona na wędzarnię. Nieco dalej krzywo wyrasta z trawy drewniana toaleta z wyciętym w drzwiach serduszkiem. Obok znajduje się drewutnia i pieniek z wbitą siekierą. Pod małą wiatą stoi stara kanapa, odwrócona tyłem do morza, stary rower i kilka pogiętych butelek, udających kawałek ogrodzenia. Jest też stosik starego żelastwa, zamykający podwórko z lewej strony. Wygląda to trochę, jakby ktoś rozebrał dom, pozostawiając jego zawartość na starych miejscach. Obok drzwi znajduje się krzywa ławeczka, zapadnięta w ziemię. ryba już teraz tam nie mieszka.

Wewnątrz odór ryb staje się niemal nie do zniesienia. Ściany są pomalowane na zielono. Mimo małych wymiarów, trudno tę chatkę nazwać przytulną. Na środku stoi stół i jedno krzesło. W roku ukrywa się stara, wypaczona szafa. Oprócz tego jest tu wąskie łóżko z wysokimi drewnianymi burtami, drewniana skrzynia, zlewozmywak z małą szafeczką pod spodem i żeliwna koza, czyli wolnostojący piecyk, opalany drewnem. Na szafce obok zlewozmywaka stoi osobliwej konstrukcji kuchenka elektryczna, z kilkoma pokrętłami, ale z jednym tylko palnikiem (pod koniec [[Felix, Net i Nika oraz Teoretycznie Możliwa Katastrofa (książka)|drugiego tomu]] okazuje się, że to nie kuchenka, tylko [[Kryształowe Serce]]). Zdaje się, że nie była myta od nowości. Przygnębiającego obrazu dopełnia zwieszająca się z sufitu żarówka, owinięta udającą abażur gazetą. Z trzech stron znajdują się okna, jedynie od strony morza jest lita ściana.

== Baza ==
Droga do bazy prowadzi zakrętami przez las, po betonowych płytach. Jest zarośnięta od lat, ale połamane krzaki i pogięte trawy świadczą o tym, że ostatnio ruch na niej jest spory. Po około stu metrach dociera się do bramy z budką strażniczą, w którą celuje kamera. Ogrodzenie ze srebrnej siatki ciągnie się w obie strony w las. Kiedy przejedzie się przez bramę, las nagle się kończy. Dociera się do sporego, wybetonowanego placu, otoczonego sztucznie usypanymi wałami. Rosną na nich krzaki i chaszcze. Stoi tu kilkanaście samochodów, niektóre zaparkowano w betonowych garażach, zagłębionych w trawiastych zboczach. Najbardziej rzuca się w oczy nowoczesny, srebrny autokar z logiem [[Instytut Badań Nadzwyczajnych|Instytutu Badań Nadzwyczajnych]] na burcie i całkowicie czarnymi szybkami. Spod uchylonych klap luków bagażowych wychodzi kilkanaście wiązek przewodów, które znikają w jednym z garaży.

Jeden z nich jest nieco większy od innych. Dopiero po chwili można dostrzec, że to wylot długiego tunelu, prowadzącego w głąb sporego pagórka. Po opuszczeniu tych terenów przez Niemców został on zamurowany dziesięć metrów od wylotu i postawiono w nim spalony czołg, który to złomiarze zabrali parę lat temu. Drogę do tunelu zasłania bramka, umieszczona przed potężną framugą z otwartymi stalowymi wrotami. Pod sufitem ciągnie się rząd lamp sodowych. Oświetlają na pomarańczowo wilgotną betonową podłogę. Po chwili coraz dokładniej widać pomieszczenie na końcu tunelu. Początkowo wygląda jak stary warsztat samochodowy, ale w rzeczywistości okazuje się o wiele większe.

Hala ma imponujące rozmiary. Gdyby nie gąszcz wewnętrznych konstrukcji, chyba zmieściłby się tutaj Jumbo Jet. Reflektory umocowane do stalowych kratownic świecą w dół, więc trudno dojrzeć, co jest wyżej. Hala wydaje się być w przybliżeniu okrągła i najpewniej sklepiona sferyczną kopułą, nie da się tego dojrzeć z całą pewnością - przeszkadzają reflektory. Na wilgotnej podłodze ciągną się kilometry grubych kabli, które jednak prowadzą donikąd - wszystko tworzy zamknięty obwód. Wzdłuż wytyczonych żółtymi pasami dróg stoją betonowe budyneczki, jakby małe bunkry, obudowane stalą generatory, turbiny, zbiorniki, stalowe szafy przylepione do rusztowań i cała masa dziwnych urządzeń i instalacji. Ponad tym wszystkim wisi buczenie, jakie zwykle wydają wielkie transformatory. Nad tunelem-wejściem świecą słabe prostokątne okna w ścianie hali, znajduje się za nimi sterownia.

[[Wunrung]] wygląda jak fragment zakurzonej scenografii z ''Gwiezdnych wojen''. Jest to kilkumetrowy, stojący pionowo pierścień, zagłębiony do jednej czwartej wysokości w betonowej podłodze. Na jego obwodzie przyśrubowane są jakieś elektromagnesy z grubym uzwojeniem. Kable, spięte w wiązki, schodzą do dwóch betonowych kopuł po obu stronach urządzenia. Po uzwojeniach od czasu do czasu przeskakują małe iskry. Aktywność [[Wunrung|pierścienia]] zmienia się regularnie. Każdego dnia daje się wychwycić kilkuminutowe cykle. W weekendy pracuje mniej intensywnie - okazuje się, że jest zasilany dzięki londyńskiemu metru. [[Wunrung|Pierścień]] pracuje od sześćdziesięciu lat bez przerwy. Jest superbronią, za pomocą której Hitler chciał odmienić losy wojny. Za jego pomocą planował przemycić dwa tysiące żołnierzy do centrum Londynu. Coś jednak poszło nie tak i wojskowi zostali uwięzieni w [[Bezkształt|Bezkształcie]].

{{Grafika|Plan4.jpg|200px|Sterownia z zewnątrz}}
Lekko zakręconymi, betonowymi schodami wchodzi się do sterowni, znajdującej się nad tunelem. Jest to niskie pomieszczenie o betonowych ścianach. Na konsoli - pełnej mosiężnych i bakelitowych gałek, starych wskaźników zegarowych, dźwigien i przełączników - rzucają się w oczy trzy duże obrotowe tarcze, jakby nieco spłaszczone i powiększone pokrętła sejfu. Zamiast cyfr na obwodzie mają wyrysowane jakieś tajemnicze znaki. Metal jest wyślizgany od częstego używania. Obok znajduje się kwadratowe wgłębienie wielkości sporej ksiązki, z kilkunastoma stykami elektrycznymi. Wygląda to tak, jakby wymontowano stamtąd coś istotnego (później okazuje się, że chodzi o [[Kryształowe Serce]]). Stoi tu też kilka nowoczesnych komputerów. Tylną ścianę sterowni zabudowano szafami, brzęczącymi i błyskającymi kolorowymi diodami. One należą do produktów najnowszych technologii. W rogu, wciśnięte w kąt, stoi drewniane zakurzone pudło z anteną i kilkoma pokrętłami na wierzchu - stara radiostacja. Ze sterowni jest doskonały widok na całą halę. Stąd wydaje się jeszcze większa, a wszystkie instalacje - jeszcze bardziej skomplikowane.

Podczas burzy [[Wunrung|pierścień]] sprawiał, że nad bazą tworzyła się bańka spokojnego powietrza. Chmury prześlizgiwały się po niej jak po szklanym kloszu.

==Rok 2110==
W roku [[2110]] latarnia morska nadal istnieje. Budowla stoi na plaży, na której co rusz rozbijają się fale. Kopuła z jednej strony wyłania się z morskiego dna, a z drugiej pokrywa ją do połowy piasek. Obok rośnie rozłożysty dąb, który Przyjaciele uratowali w roku [[1945]], zakopując pod nim [[meganawóz]], dzięki czemu roślina przeżyła wszystkie kataklizmy. Drzewo majestatycznie porusza na wietrze gałęziami i jest znacznie wyższe od latarni. Jego korona średnicą dorównuje betonowej kopule bazy. Pień ma spękaną korę i jest szeroki jak baobab. Wewnątrz drzewa panuje miły chłód. Najniższy konar znajduje się siedem metrów nad ziemią.

Dąb zamieszkuje stado wiewiórek, które bronią drzewo przed [[myszomrówki|myszomrówkami]].

Ruchome wydmy jakimś cudem omijają to miejsce, tak jakby ktoś wielkim buldożerem dla zabawy wyrównał piasek.

[[Kategoria:Bazy Wunrung]]
[[Kategoria:Miejsca akcji]]

{{Vote}}