Manfred oraz Felix, Net i Nika/Ruch - Historia wersji

Kam193: Wycofano edycje użytkownika Paula Gloria Knipszyc (dyskusja). Autor przywróconej wersji to Mar.

2021-11-07T12:06:46Z

Wycofano edycje użytkownika Paula Gloria Knipszyc (dyskusja). Autor przywróconej wersji to Mar.

← poprzednia wersja		Wersja z 14:06, 7 lis 2021
Linia 125:		Linia 125:
	- ''OK...''		- ''OK...''

	~~===~~***~~===~~		{{***}}

	Felix czekał już przed kinem. Po chwili zobaczył Neta i Nikę wychodzących z budynku.		Felix czekał już przed kinem. Po chwili zobaczył Neta i Nikę wychodzących z budynku.

Paula Gloria Knipszyc: /* *** */

2021-11-07T07:38:22Z

***

← poprzednia wersja		Wersja z 09:38, 7 lis 2021
Linia 125:		Linia 125:
	- ''OK...''		- ''OK...''

	{{***}}		===***===

	Felix czekał już przed kinem. Po chwili zobaczył Neta i Nikę wychodzących z budynku.		Felix czekał już przed kinem. Po chwili zobaczył Neta i Nikę wychodzących z budynku.

Mar: Delikatna korekta literówek i podziału wierszy.

2021-06-07T08:18:33Z

Delikatna korekta literówek i podziału wierszy.

← poprzednia wersja		Wersja z 10:18, 7 cze 2021
Linia 10:		Linia 10:
	{{***}}		{{***}}

	Manfred zsynchronizował się ze swoją kopią ~~zadomowionym~~ w laptopie Neta. Ta "rozmowa", chociaż trwała zaledwie ułamek sekundy, człowiekowi zabrałaby wiele minut. Manfred z laptopa przekazał swojej kopii z ratusza, że przyjaciele postanowili pójść do kina i - jak zwykle - w ogóle z nim nie rozmawiają. Program zapalił czerwone światło. Trójka gimnazjalistów posłusznie zatrzymała się na przejściu. Czekali około trzech minut, zanim znów zapaliło się zielone. Manfred przesunął kamerę ''343'' bardziej w prawo - na ile tylko pozwalała. Kiedy zniknęli z jej zasięgu, przełączył się na inną. W tym momencie Felix, Net i Nika doszli do następnych świateł. Manfred znów zrobił im kawał i zapalił czerwone światło. Tym razem jednak Net zauważył przyglądającą się im kamerę.		Manfred zsynchronizował się ze swoją kopią zadomowioną w laptopie Neta. Ta "rozmowa", chociaż trwała zaledwie ułamek sekundy, człowiekowi zabrałaby wiele minut. Manfred z laptopa przekazał swojej kopii z ratusza, że przyjaciele postanowili pójść do kina i - jak zwykle - w ogóle z nim nie rozmawiają. Program zapalił czerwone światło. Trójka gimnazjalistów posłusznie zatrzymała się na przejściu. Czekali około trzech minut, zanim znów zapaliło się zielone. Manfred przesunął kamerę ''343'' bardziej w prawo - na ile tylko pozwalała. Kiedy zniknęli z jej zasięgu, przełączył się na inną. W tym momencie Felix, Net i Nika doszli do następnych świateł. Manfred znów zrobił im kawał i zapalił czerwone światło. Tym razem jednak Net zauważył przyglądającą się im kamerę.

	- Manfred? - bardziej stwierdził niż zapytał Net, przesuwając pasek swego plecaka tak, by kamera widziała jego twarz.		- Manfred? - bardziej stwierdził niż zapytał Net, przesuwając pasek swego plecaka tak, by kamera widziała jego twarz.
Linia 45:		Linia 45:

	- Ja chcę porozmawiać z Manfredem, a wy obejrzeć film i porozmawiać ze sobą. Pooglądam z wami jakiś film w sobotę, zgoda? Poza tym, umówiłem się.		- Ja chcę porozmawiać z Manfredem, a wy obejrzeć film i porozmawiać ze sobą. Pooglądam z wami jakiś film w sobotę, zgoda? Poza tym, umówiłem się.

	Net dał Felixowi plecak, w którym był laptop z Manfredem. Felix sprawnie przełożył swój "magiczny" plecak przez lewe ramię, a na prawym zawiesił plecak Neta.		Net dał Felixowi plecak, w którym był laptop z Manfredem. Felix sprawnie przełożył swój "magiczny" plecak przez lewe ramię, a na prawym zawiesił plecak Neta.

Linia 54:		Linia 55:

	- Net! - powiedziała Nika prawie krzycząc.		- Net! - powiedziała Nika prawie krzycząc.

	- Umówiłem się z Laurą - odparł niezrażony Felix.		- Umówiłem się z Laurą - odparł niezrażony Felix.

Antoskowaty: Poprawienie Tekstu.

2021-05-17T07:46:08Z

Poprawienie Tekstu.

Seledine: redakcja

2020-12-27T19:56:24Z

redakcja

Podgląd zmian

SpaceNinjaYT o 09:06, 20 lis 2020

2020-11-20T09:06:36Z

← poprzednia wersja		Wersja z 11:06, 20 lis 2020
Linia 86:		Linia 86:
	- Więc ... - Film zacznie się za 3 minuty. Net i Nika pewnie siedzą już w fotelach. Więc teraz sprawdź, jakie będą reklamy. Podsłuchałem telefoniczną rozmowę taty - prawdopodobnie Morten znów próbuje przejąć kontrolę nad dzieciakami poprzez kina. Sprawdzili już wszystkie wyświetlane aktualnie filmy, tata i jeszcze kilka osób sądzi, iż może to zrobić za pomocą reklam, ale ktoś na górze uznał, że skoro nie ma nic w filmach, to nie ma sensu tracić czasu na dalsze sprawdzanie tu coś dziwnego. Na oko wygląda jak reklama Coca-Coli, ale niektóre piksele są zupełnie inne od otoczenia, a na bardzo krótkie chwile słychać dziwne dźwięki, na częstotliwościach nie rejestrowanych przez człowieka. Gdy je połączymy, wychodzi melodia i słowa: ''Służcie mi! Jestem waszym panem! Po filmie przyjdźcie do Silver Tower! Tam dowiecie się, co robić!'' Natomiast, gdy połączyć wszystkie te dziwne piksele pojawiające się w różnych miejscach i czasie w reklamie, tworzą ten obraz.''		- Więc ... - Film zacznie się za 3 minuty. Net i Nika pewnie siedzą już w fotelach. Więc teraz sprawdź, jakie będą reklamy. Podsłuchałem telefoniczną rozmowę taty - prawdopodobnie Morten znów próbuje przejąć kontrolę nad dzieciakami poprzez kina. Sprawdzili już wszystkie wyświetlane aktualnie filmy, tata i jeszcze kilka osób sądzi, iż może to zrobić za pomocą reklam, ale ktoś na górze uznał, że skoro nie ma nic w filmach, to nie ma sensu tracić czasu na dalsze sprawdzanie tu coś dziwnego. Na oko wygląda jak reklama Coca-Coli, ale niektóre piksele są zupełnie inne od otoczenia, a na bardzo krótkie chwile słychać dziwne dźwięki, na częstotliwościach nie rejestrowanych przez człowieka. Gdy je połączymy, wychodzi melodia i słowa: ''Służcie mi! Jestem waszym panem! Po filmie przyjdźcie do Silver Tower! Tam dowiecie się, co robić!'' Natomiast, gdy połączyć wszystkie te dziwne piksele pojawiające się w różnych miejscach i czasie w reklamie, tworzą ten obraz.''

	Felix patrzył przez chwilę, po czym stwierdził:		Felix patrzył przez chwilę, po czym stwierdził:

	- To ogłupiające, ale im dłużej patrzę, tym bardziej mnie wciąga! A poza tym, możesz mi pokazać to złote coś w różnych momentach reklamy?		- To ogłupiające, ale im dłużej patrzę, tym bardziej mnie wciąga! A poza tym, możesz mi pokazać to złote coś w różnych momentach reklamy?

SpaceNinjaYT o 09:06, 20 lis 2020

2020-11-20T09:06:20Z

← poprzednia wersja		Wersja z 11:06, 20 lis 2020
Linia 65:		Linia 65:

	Tymczasem Felix poszedł do kawiarni,wszedł i spojrzał na uśmiechniętą Laurę.		Tymczasem Felix poszedł do kawiarni,wszedł i spojrzał na uśmiechniętą Laurę.
	-Hej-powiedziała Laura.		- Hej - powiedziała Laura.
	-Cześć Laura- odpowiedział Felix.		- Cześć Laura- odpowiedział Felix.
	-Co tam ciekawego u ciebie?-zapytała ~~Laura~~- może zbudowałeś jakiegoś robota?		-Co tam ciekawego u ciebie? - zapytała - może zbudowałeś jakiegoś robota?
	-To prawda, zbudowałem, nazywa cię ~~cyber ważka~~. Ma większy zapas baterii i jest bardziej stabilna na wietrze...		-To prawda, zbudowałem, nazywa cię cyberważka. Ma większy zapas baterii i jest bardziej stabilna na wietrze...
	Felix już miał mówić o zaletach ~~cyber ważki~~, ale rozległ się dzwonek z jego telefonu.		Felix już miał mówić o zaletach cyberważki, ale rozległ się dzwonek z jego telefonu.
	-Sorry, na chwilę- powiedział Felix		- Sorry, na chwilę - powiedział Felix
	-Ok- powiedziała Laura		- Ok - powiedziała Laura
	Felix odebrał:		Felix odebrał:
	- Co się stało Manfred?		- Co się stało Manfred?
Linia 106:		Linia 106:
	- Net! Nie oglądaj reklam, odwróć głowę, cokolwiek! Nikę też ostrzeż!		- Net! Nie oglądaj reklam, odwróć głowę, cokolwiek! Nikę też ostrzeż!

	- ''~~Staryy~~, o co chodzi?''		- ''Stary, o co chodzi?''

	- MORTEN! Nie oglądaj reklam!		- MORTEN! Nie oglądaj reklam!

SpaceNinjaYT: ortografia itp

2020-11-20T09:04:06Z

ortografia itp

← poprzednia wersja		Wersja z 11:04, 20 lis 2020
Linia 44:		Linia 44:
	- Ale ty nam nie przeszkadzasz! - powiedzieli Net i Nika równocześnie. Felix uśmiechnął się krzywo.		- Ale ty nam nie przeszkadzasz! - powiedzieli Net i Nika równocześnie. Felix uśmiechnął się krzywo.

	- Ja chcę porozmawiać z Manfredem, a wy obejrzeć film i porozmawiać ze sobą. Pooglądam z wami jakiś film w sobotę~~.Zgoda~~? a poza tym umówiłem się.		- Ja chcę porozmawiać z Manfredem, a wy obejrzeć film i porozmawiać ze sobą. Pooglądam z wami jakiś film w sobotę, zgoda? a poza tym umówiłem się.
	Net dał Felixowi plecak, w którym był laptop z Manfredem. Felix sprawnie przełożył swój "magiczny" plecak przez lewe ramię, a na prawym zawiesił plecak Neta.		Net dał Felixowi plecak, w którym był laptop z Manfredem. Felix sprawnie przełożył swój "magiczny" plecak przez lewe ramię, a na prawym zawiesił plecak Neta.

Linia 50:		Linia 50:

	- Cześć! - odpowiedzieli.		- Cześć! - odpowiedzieli.
	-A z kim się umówiłeś- zapytał Net.		- A z kim się umówiłeś - zapytał Net.
	-Net!-powiedziała Nika prawie krzycząc.		- Net! - powiedziała Nika prawie krzycząc.
	-~~umówiłem~~ się z Laurą- odparł ~~nie zrażony~~ Felix.		- Umówiłem się z Laurą - odparł niezrażony Felix.

	Kiedy Felix się oddalił, Net pokiwał głową.		Kiedy Felix się oddalił, Net pokiwał głową.

SpaceNinjaYT o 09:02, 20 lis 2020

2020-11-20T09:02:19Z

← poprzednia wersja		Wersja z 11:02, 20 lis 2020
Linia 10:		Linia 10:
	{{***}}		{{***}}

	Manfred zsynchronizował się ze swoja kopią zadomowionym w laptopie Neta. Ta "rozmowa", chociaż trwała zaledwie ~~sekundę~~, człowiekowi zabrała by wiele minut. Manfred z laptopa przekazał swojej kopii z ratusza, że przyjaciele postanowili pójść do kina i jak zwykle w ogóle z nim nie rozmawiają. Program zapalił czerwone światło. Trójka posłusznie zatrzymała się na przejściu. Czekali około trzech minut, zanim znów zapaliło się zielone. Manfred przesunął kamerę 343 bardziej w prawo - na ile tylko pozwalała. Kiedy zniknęli z jej zasięgu, przełączył się na inną. W tym momencie Felix, Net i Nika doszli do następnych świateł. Manfred znów zrobił im kawał i zapalił czerwone. Tym razem jednak Net zauważył przyglądającą się im kamerę.		Manfred zsynchronizował się ze swoja kopią zadomowionym w laptopie Neta. Ta "rozmowa", chociaż trwała zaledwie ułamek sekundy, człowiekowi zabrała by wiele minut. Manfred z laptopa przekazał swojej kopii z ratusza, że przyjaciele postanowili pójść do kina i jak zwykle w ogóle z nim nie rozmawiają. Program zapalił czerwone światło. Trójka posłusznie zatrzymała się na przejściu. Czekali około trzech minut, zanim znów zapaliło się zielone. Manfred przesunął kamerę 343 bardziej w prawo - na ile tylko pozwalała. Kiedy zniknęli z jej zasięgu, przełączył się na inną. W tym momencie Felix, Net i Nika doszli do następnych świateł. Manfred znów zrobił im kawał i zapalił czerwone. Tym razem jednak Net zauważył przyglądającą się im kamerę.

	- Manfred? - zapytał albo raczej stwierdził Net, przesuwając pasek swego plecaka tak, by Manfred widział jego twarz.		- Manfred? - zapytał albo raczej stwierdził Net, przesuwając pasek swego plecaka tak, by Manfred widział jego twarz.

FaN(iN) o 15:04, 24 lip 2020

2020-07-24T15:04:29Z

← poprzednia wersja		Wersja z 17:04, 24 lip 2020
Linia 1:		Linia 1:
	{{Szablon:Manop\|Manfred oraz Felix, Net i Nika\|Manfred oraz Felix, Net i Nika/Ponury żniwiarz}}		{{Szablon:Manop\|Manfred oraz Felix, Net i Nika\|Manfred oraz Felix, Net i Nika/Ponury żniwiarz}}

	~~...~~ W sali komputerowej w warszawskim ratuszu zapalały się kolejne diody. Manfred przechwytując sygnały pochodzące z różnych części miasta, zaczynał się nudzić. Szybkość komputera, w którym mieszkał, pozwalała mu nie tylko kierować ruchem ulicznym, lecz także prowadzić bloga, czatować oraz analizować dane.		W sali komputerowej w warszawskim ratuszu zapalały się kolejne diody. Manfred przechwytując sygnały pochodzące z różnych części miasta, zaczynał się nudzić. Szybkość komputera, w którym mieszkał, pozwalała mu nie tylko kierować ruchem ulicznym, lecz także prowadzić bloga, czatować oraz analizować dane.
	W tej chwili jednak chciał jedynie poprowadzić najlepszą rozmowę, jaką znał - Synchronizację. Od paru godzin nie łączył się ze swoją częścią w laptopie Neta. Z tymi dzieciakami nigdy się nie nudził. Zawsze wpadali w jakieś kłopoty i zawsze w jakiś sposób wychodzili z nich cało.		W tej chwili jednak chciał jedynie poprowadzić najlepszą rozmowę, jaką znał - Synchronizację. Od paru godzin nie łączył się ze swoją częścią w laptopie Neta. Z tymi dzieciakami nigdy się nie nudził. Zawsze wpadali w jakieś kłopoty i zawsze w jakiś sposób wychodzili z nich cało.
	Nagle jeden z sygnałów Manfreda włączył jego blok cykliczny z informacją o zwiększonym ruchu na jednej z ulic. Szybko wyszukał informacje i statystycznie ocenił sytuację. Następnie wydał rozkaz do zmiany świateł. Ruch ten pochłonął zaledwie ludzkie mgnienie oka, zatem Manfred znów nie miał co robić. Włączał i wyłączał światła. Nagle jedna z jego kamer przechwyciła trzy szybko idące obiekty. Zaraz je rozpoznał, ale chcąc wypróbować nowe części oprogramowania, czy jak woli mówić - nowe umiejętności - włączył program do analizy twarzy.		Nagle jeden z sygnałów Manfreda włączył jego blok cykliczny z informacją o zwiększonym ruchu na jednej z ulic. Szybko wyszukał informacje i statystycznie ocenił sytuację. Następnie wydał rozkaz do zmiany świateł. Ruch ten pochłonął zaledwie ludzkie mgnienie oka, zatem Manfred znów nie miał co robić. Włączał i wyłączał światła. Nagle jedna z jego kamer przechwyciła trzy szybko idące obiekty. Zaraz je rozpoznał, ale chcąc wypróbować nowe części oprogramowania, czy jak woli mówić - nowe umiejętności - włączył program do analizy twarzy.

← poprzednia wersja		Wersja z 09:46, 17 maj 2021
Linia 3:		Linia 3:
	W sali komputerowej w warszawskim ratuszu zapalały się kolejne diody. Manfred, przechwytując sygnały pochodzące z różnych części miasta, zaczynał się nudzić. Szybkość komputera, w którym mieszkał, pozwalała mu nie tylko kierować ruchem ulicznym, lecz także prowadzić bloga, czatować oraz analizować dane.		W sali komputerowej w warszawskim ratuszu zapalały się kolejne diody. Manfred, przechwytując sygnały pochodzące z różnych części miasta, zaczynał się nudzić. Szybkość komputera, w którym mieszkał, pozwalała mu nie tylko kierować ruchem ulicznym, lecz także prowadzić bloga, czatować oraz analizować dane.
	W tej chwili jednak chciał jedynie poprowadzić najlepszą rozmowę, jaką znał - synchronizację. Od kilku godzin nie łączył się ze swoją częścią w laptopie Neta. Z tymi dzieciakami nigdy się nie nudził. Zawsze wpadali w jakieś kłopoty i zawsze w jakiś sposób wychodzili z nich cało.		W tej chwili jednak chciał jedynie poprowadzić najlepszą rozmowę, jaką znał - synchronizację. Od kilku godzin nie łączył się ze swoją częścią w laptopie Neta. Z tymi dzieciakami nigdy się nie nudził. Zawsze wpadali w jakieś kłopoty i zawsze w jakiś sposób wychodzili z nich cało.
	Nagle jeden z sygnałów Manfreda włączył jego blok cykliczny z informacją o zwiększonym ruchu na jednej z ulic. Szybko wyszukał informacje i statystycznie ocenił sytuację. Następnie wydał ~~rozkaz~~ do zmiany świateł. Ruch ten pochłonął zaledwie ludzkie mgnienie oka, zatem Manfred znów nie miał co robić. Włączał i wyłączał światła. Nagle jedna z jego kamer przechwyciła trzy szybko idące obiekty. Zaraz je rozpoznał, ale chcąc wypróbować nowe części oprogramowania, czy jak woli mówić - nowe umiejętności - włączył program do analizy twarzy.		Nagle jeden z sygnałów Manfreda włączył jego blok cykliczny z informacją o zwiększonym ruchu na jednej z ulic. Szybko wyszukał informacje i statystycznie ocenił sytuację. Następnie wydał polecenie do zmiany świateł. Ruch ten pochłonął zaledwie ludzkie mgnienie oka, zatem Manfred znów nie miał co robić. Włączał i wyłączał światła. Nagle jedna z jego kamer przechwyciła trzy szybko idące obiekty. Zaraz je rozpoznał, ale chcąc wypróbować nowe części oprogramowania, czy jak woli mówić - nowe umiejętności - włączył program do analizy twarzy.
	Odpowiedź była natychmiastowa. Jego podprogram oznajmił mu rzecz, którą wiedział już od sześćdziesięciu milisekund. Trzy obiekty były rozpoznane jako dwaj chłopcy i jedna dziewczyna. Felix, Net i Nika.		Odpowiedź była natychmiastowa. Jego podprogram oznajmił mu rzecz, którą wiedział już od sześćdziesięciu milisekund. Trzy obiekty były rozpoznane jako dwaj chłopcy i jedna dziewczyna. Felix, Net i Nika.

Linia 12:		Linia 12:
	Manfred zsynchronizował się ze swoją kopią zadomowionym w laptopie Neta. Ta "rozmowa", chociaż trwała zaledwie ułamek sekundy, człowiekowi zabrałaby wiele minut. Manfred z laptopa przekazał swojej kopii z ratusza, że przyjaciele postanowili pójść do kina i - jak zwykle - w ogóle z nim nie rozmawiają. Program zapalił czerwone światło. Trójka gimnazjalistów posłusznie zatrzymała się na przejściu. Czekali około trzech minut, zanim znów zapaliło się zielone. Manfred przesunął kamerę ''343'' bardziej w prawo - na ile tylko pozwalała. Kiedy zniknęli z jej zasięgu, przełączył się na inną. W tym momencie Felix, Net i Nika doszli do następnych świateł. Manfred znów zrobił im kawał i zapalił czerwone światło. Tym razem jednak Net zauważył przyglądającą się im kamerę.		Manfred zsynchronizował się ze swoją kopią zadomowionym w laptopie Neta. Ta "rozmowa", chociaż trwała zaledwie ułamek sekundy, człowiekowi zabrałaby wiele minut. Manfred z laptopa przekazał swojej kopii z ratusza, że przyjaciele postanowili pójść do kina i - jak zwykle - w ogóle z nim nie rozmawiają. Program zapalił czerwone światło. Trójka gimnazjalistów posłusznie zatrzymała się na przejściu. Czekali około trzech minut, zanim znów zapaliło się zielone. Manfred przesunął kamerę ''343'' bardziej w prawo - na ile tylko pozwalała. Kiedy zniknęli z jej zasięgu, przełączył się na inną. W tym momencie Felix, Net i Nika doszli do następnych świateł. Manfred znów zrobił im kawał i zapalił czerwone światło. Tym razem jednak Net zauważył przyglądającą się im kamerę.

	- Manfred? - zapytał ~~albo raczej stwierdził~~ Net, przesuwając pasek swego plecaka tak, by ~~Manfred widział~~ jego twarz.		- Manfred? - bardziej stwierdził niż zapytał Net, przesuwając pasek swego plecaka tak, by kamera widziała jego twarz.

	- ''No, nareszcie się odezwaliście.'' - Odpowiedział program, jakby nigdy nic. - ''Jakie kłopoty macie tym razem?''		- ''No, nareszcie się odezwaliście.'' - Odpowiedział program, jakby nigdy nic. - ''Jakie kłopoty macie tym razem?''
Linia 36:		Linia 36:
	- Po prostu chce porozmawiać, a my go ignorowaliśmy.		- Po prostu chce porozmawiać, a my go ignorowaliśmy.

	- ''Dzięki~~, Nika~~! Z ust mi to wyjęłaś'' - powiedział Manfred.		- ''Dzięki! Z ust mi to wyjęłaś'' - powiedział Manfred.

	- Czy moglibyśmy porozmawiać później? Idziemy teraz do kina...		- Czy moglibyśmy porozmawiać później? Idziemy teraz do kina...
Linia 95:		Linia 95:
	- Skąd ty wiesz cokolwiek o Eftepie?		- Skąd ty wiesz cokolwiek o Eftepie?

	- ''Net coś wspominał...'' - Manfred powiedział tajemniczym tonem - ''Ale do rzeczy.'' ''Film zacznie się za 3 minuty. Net i Nika pewnie siedzą już w fotelach. Sprawdź teraz, jakie będą reklamy. Podsłuchałem telefoniczną rozmowę taty - prawdopodobnie Morten znów próbuje przejąć kontrolę nad dzieciakami poprzez kina. Sprawdzili już wszystkie wyświetlane aktualnie filmy, tata i jeszcze kilka osób sądzi, iż może to zrobić za pomocą reklam, ale ktoś na górze uznał, że skoro nie ma nic w filmach, to nie ma sensu tracić czasu na dalsze sprawdzanie tu czegoś dziwnego. Na oko wygląda jak reklama Coca-Coli, ale niektóre piksele są zupełnie inne od otoczenia, a na bardzo krótkie chwile słychać dziwne dźwięki, na częstotliwościach nie rejestrowanych przez człowieka. Gdy je połączymy, wychodzi ~~melodia i słowa~~: "Służcie mi! Jestem waszym panem! Po filmie przyjdźcie do Silver Tower! Tam dowiecie się, co robić!" Natomiast, gdy połączyć wszystkie te dziwne piksele pojawiające się w różnych miejscach i czasie w reklamie, tworzą ten obraz.''		- ''Net coś wspominał...'' - Manfred powiedział tajemniczym tonem - ''Ale do rzeczy.'' ''Film zacznie się za 3 minuty. Net i Nika pewnie siedzą już w fotelach. Sprawdź teraz, jakie będą reklamy. Podsłuchałem telefoniczną rozmowę taty - prawdopodobnie Morten znów próbuje przejąć kontrolę nad dzieciakami poprzez kina. Sprawdzili już wszystkie wyświetlane aktualnie filmy, tata i jeszcze kilka osób sądzi, iż może to zrobić za pomocą reklam, ale ktoś na górze uznał, że skoro nie ma nic w filmach, to nie ma sensu tracić czasu na dalsze sprawdzanie tu czegoś dziwnego. Na oko wygląda jak reklama Coca-Coli, ale niektóre piksele są zupełnie inne od otoczenia, a na bardzo krótkie chwile słychać dziwne dźwięki, na częstotliwościach nie rejestrowanych przez człowieka. Gdy je połączymy, wychodzi coś w rodzaju: "Służcie mi! Jestem waszym panem! Po filmie przyjdźcie do Silver Tower! Tam dowiecie się, co robić!" Natomiast, gdy połączyć wszystkie te dziwne piksele pojawiające się w różnych miejscach i czasie w reklamie, tworzą ten obraz.''

	Felix patrzył przez chwilę, po czym stwierdził:		Felix patrzył przez chwilę, po czym stwierdził:
Linia 113:		Linia 113:
	- Pewnie są reklamy. Oby tamtej jeszcze nie wyświetlono... W każdym razie, Morten wyda polecenie dopiero po filmie, więc mamy nieco czasu... Ale to nie oznacza, że ten czas możemy marnować! Do kina! -		- Pewnie są reklamy. Oby tamtej jeszcze nie wyświetlono... W każdym razie, Morten wyda polecenie dopiero po filmie, więc mamy nieco czasu... Ale to nie oznacza, że ten czas możemy marnować! Do kina! -

	~~Krzyknął, po czym wziął~~ laptop. Przeprosił Laurę i wybiegł. Zadzwonił do Neta.		Wziął laptop. Przeprosił Laurę i wybiegł. Zadzwonił do Neta.

	- Net! Nie oglądaj reklam, odwróć głowę, cokolwiek! Nikę też ostrzeż!		- Net! Nie oglądaj reklam, odwróć głowę, cokolwiek! Nikę też ostrzeż!
Linia 127:		Linia 127:
	Felix czekał już przed kinem. Po chwili zobaczył Neta i Nikę wychodzących z budynku.		Felix czekał już przed kinem. Po chwili zobaczył Neta i Nikę wychodzących z budynku.

	- I co?~~! - krzyknął.~~		- I co?

	- Nie oglądaliśmy tych reklam. O co właściwie chodziło? - ~~zapytał~~ Net.		- Nie oglądaliśmy tych reklam. O co właściwie chodziło?- jakaś nowa Oranżenada wchodzi, że mamy jej reklam nie oglądać?- dopytywał się Net.

	- Mam teorię... Chcecie posłuchać?		- Mam teorię... Chcecie posłuchać?

	- Nie chcę się w nic pakować! - oświadczyła Nika i ostentacyjnym krokiem ruszyła w stronę swojego półtorapokojowego mieszkania na Pradze.		- Nie chcę się w nic pakować! - oświadczyła Nika i ostentacyjnym krokiem ruszyła w stronę stacji metra z zamiarem dotarcia do swojego półtorapokojowego mieszkania na Pradze, bez pakowania się w kłopoty.

	- Więc zostaliśmy my. - westchnął Net z rezygnacją.		- Więc zostaliśmy my. - westchnął Net z rezygnacją.

	- Ej... a kto to? - Felix wskazał ubranego na czarno mężczyznę na ulicy.		- Ej... a to kto? - Felix wskazał ubranego na czarno mężczyznę na ulicy.

	- A co to ma do... - Net nie dokończył.		- A co to ma do... - Net nie dokończył.

	Na chodniku stał ~~Ponury Żniwiarz~~. Trzymał w ręku kosę. ~~Nagle~~ zaczął ~~biec w ich kierunku~~.		Na chodniku stał gość ubrany w czarny płaszcz. Trzymał w ręku kosę. Powoli zaczął podchodzić.

	- ~~W nogi! To Żniwiarz!~~ - ~~krzyknął~~ Felix ~~i pobiegł przed siebie.~~		- Może tym razem to rzeczywiście Oskar? - Powiedział niepewnie Felix

	- Ale czego od nas chce?! Przecież to był ~~Frank~~ Knipszyc! - powiedział ~~Net~~, biegnąc jednak za przyjacielem.		- Czekaj.. W nogi! To Żniwiarz! - krzyknął Net i pobiegł przed siebie.

			- Ale czego od nas chce?! Przecież to był Franek Knipszyc! - powiedział Felix, biegnąc jednak za przyjacielem.

	- Nie obchodzi mnie to! Wiej!		- Nie obchodzi mnie to! Wiej!