Latające czterolistne koniczyny

Latające czterolistne koniczyny - jeden z eksperymentów Zenona Butlera i przykład jego zaangażowania w rozwijanie botaniki progresywnej.

Sposób hodowli

Aby rozpocząć hodowlę potrzebna jest czterolistna koniczynka - trzylistne bowiem nie potrafią latać. O dalszej hodowli wiadomo tylko tyle, że Butler krzyżuje wybraną koniczynkę z motylem, co określa mianem "pracochłonnego zajęcia". Na stwierdzenie Niki, że to przecież niemożliwe, odpowiedział: "Oczywiście, że niemożliwe. Dlatego tak trudno to zrobić." Aby zaczęły latać, muszą poczuć świeże powietrze.

Na jednej z lekcji profesor wypuścił hodowlę. Była ona posadzona w szerokiej płaskiej skrzynce, wypełnionej ziemią. Znajdowało się tam około dwustu czterolistnych koniczynek. Butler zdjął przykrywkę i otworzył okno, wpuszczając wiosenne powietrze. Koniczynki, czując ciepły powiew, zaczęły ruszać listkami, a co bardziej niecierpliwe - wyciągać korzonki. Szybko trzepocząc, po kolei unosiły się i wylatywały przez okno. Butler nazwał je "motylinkami" i wyraził nadzieję, że kiedyś uda mu się wyhodować latające drzewa.